Niedobory składników odżywczych

W 1940 roku brytyjscy chemicy Robert McCance i Elsie Widdow- son opublikowali pierwsze z serii badań na temat składników odżyw­czych w pożywieniu. Kiedy w 1991 roku ukazało się piąte wydanie tej publikacji (po latach stała się ona standardowym tekstem źródło­wym w tej dziedzinie), brytyjski geolog-dietetyk David Thomas pod­jął się porównania danych z pierwszej i ostatniej edycji.

Przeanalizował dane dotyczące 28 surowych i 44 ugotowanych warzyw, 17 owoców i 10 rodzajów mięsa, drobiu i dziczyzny. Wyniki były przerażające. Odkrył, że wśród dzisiejszych produktów:

  • Ziemniaki zawierają 30% mniej magnezu, 35% mniej wapnia, 45% mniej żelaza i 47% mniej miedzi
  • Marchew zawiera 75% mniej magnezu, 48% mniej wapnia, 46% mniej żelaza i 75% mniej miedzi
  • Brokuły (gotowane) zawierają 75% mniej wapnia
  • Szpinak (gotowany) zawiera 60% mniej żelaza i 96% mniej miedzi
  • Brukiew zawiera 71 % mniej żelaza
  • Szczypiorek zawiera 74% mniej wapnia
  • Rzeżucha zawiera 93% mniej miedzi
  • Różne rodzaje mięsa zawierają 41% mniej wapnia i 54% mniej że­laza
  • Różne owoce zawierają 27% mniej cynku
  • Jabłka i pomarańcze zawierają 67% mniej żelaza

Innym niepokojącym odkryciem było to, że nawożenie ziemi tylko określonymi minerałami (sodem, fosforem i potasem) bardzo zmieniło naturalną zawartość minerałów w warzywach i owocach. To właśnie dlatego na przykład brukiew zawiera obecnie 110% fosforu więcej niż wcześniej. U ludzi spożywających produkty o zmienionej zawartości składników odżywczych pociąga to za sobą zmiany proporcji minera­łów w ich tkankach i kościach.

Podobny eksperyment przeprowadzono w Stanach Zjednoczonych. Alex Jack porównał dane na temat wartości odżywczych z informato­ra Departamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA) z 1999 roku z danymi z roku 1975. Odkrył wiele mineralnych niedoborów, jak również, że kalafior ma o 40% mniej witaminy C niż miał w roku 1975.

Wiele rodzajów herbicydów może zmienić metabolizm roślin, a tym samym skład zawartych w nich minerałów. Na przykład tzw. in­hibitory fotosyntezy (takie jak triazyna czy inhibitory fenolowe) przy­noszą efekt podobny do uprawy roślin w słabym oświetleniu. W takich warunkach zredukowana jest w roślinie zawartość węglowodanów, alfa-tokoferolu (witaminy E) i beta-karotenu (prowitaminy witami­ny A), a jednocześnie wzrasta poziom białek, wolnych aminokwasów i azotanu. Podobnie herbicydy wybielające mogą obniżyć poziom beta-karotenu, a herbicydy z grupy pochodnych mocznika redukują zawartość aminokwasów rozgałęzionych (których ludzie potrzebują do utrzymania tkanki mięśniowej).

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.